Liv De Molens Deinze

De bouwheer wou de site van de Molens van Deinze ombouwen tot een attractieve, groene buurt in het centrum van de stad, verbonden met de winkelstraat. De oude industriële meelfabriek inspireerde ons tot de creatie van een levendige buurt in de charmante omgeving van de Leie.

Tussen centrum en waterweg.
Het project is gestructureerd rond een groene verbindende promenade. Langsheen de Leie wordt een fiets- en wandelverbinding aangelegd die de stadskern en de projectsite toegankelijk maakt voor de centrumbewoners en voorbijgangers. De bestaande loskade wordt omgevormd tot een aanmeersteiger voor watertoerisme. Nieuwe karaktervolle gebouwen verrijzen tussen de oude, met daartussen een overvloed aan hoogstambomen en inheemse struiken.

Mobiliteit: fietsers en voetgangers eerst.
Er zullen doorgaande fietsersverbindingen worden gecreëerd en verspreid over het project worden boven- en ondergrondse fietsenstallingen ingeplant. Voetgangers kunnen het hele domein doorlopen langs een netwerk van voetpaden.
Een ondergrondse parkeergarage onttrekt het autoverkeer volledig van het maaiveld. Rondom de site blijft hard verkeer beperkt tot occasionele bewegingen.

Duurzaam waterbeheer.
Verharding komt er alleen als het echt nodig is. Het regenwater zal na hergebruik in de gebouwen maximaal infiltreren in de nabije, licht komvormige groenzones.

Stoer oud inspireert de nieuwe architectuur.
Een mix van verschillende typologieën van appartementen, in verschillende prijsklassen en afwerkingsgraden, moet een brede laag van de bevolking aantrekken. De statige, ritmisch opgebouwde gevels van gebouwen K en L hernemen de taal van de oude gebouwen in de vier zijdes van hun volume. Uit het gevelvlak worden telkens zeer precieze openingen gesneden, op weloverwogen afstand.

Nieuw gebouw AB wordt een robuust en pragmatisch gebouw met een ietwat speelse vormelijkheid. De commerciële ruimtes op de gelijkvloerse verdieping zijn transparant langs alle vier de zijden van het gebouw. Elk appartement heeft uitzicht op minstens twee gevels, waardoor de bewoners maximaal kunnen genieten van natuurlijke ventilatie, gevarieerde zichten en natuurlijk daglicht.

Door de nieuwe volumes van gebouwen K en L rondom in serie te schakelen, met de silogebouwen als begin- en eindpunt, omkaderen we een binnenhof van aangename proporties. Het uitzicht op het park, het stadscentrum en de Leie is wijds en onbelemmerd.

Uniforme materialen.
Ook de materialen benadrukken de architecturale verwantschap tussen oud en nieuw. Met baksteen en pleisterwerk hernemen we het karakteristieke materiaal van de historische silo’s volgens het ton-sur-tonprincipe.