De Rozenkrans Oostduinkerke

De Rozenkrans in Oostduinkerke is een Vrij Orthopedagogisch Centrum dat zorg en onderwijs biedt aan kinderen en jongeren met een (vermoeden van) mentale beperking en eventuele bijkomende gedrags- en emotieproblemen, kenmerken van autismespectrumstoornis of andere beperkingen.

B2Ai ontwierp het stedenbouwkundig masterplan voor de volledige campus in Oostduinkerke. De site werd volledig herdacht. Partijen werden samengebracht om dit idee te kunnen realiseren en de werking op lange termijn te kunnen garanderen. De commercieel meest waardevolle terreinen aan de Koninklijke Baan zullen vermarkt kunnen worden. De daardoor gegenereerde inkomsten laten toe om zich op termijn terug te plooien op het binnengebied en via een gefaseerde aanpak gebouwen te (her-)bouwen en te renoveren.

Het verblijfsgebouw voor 30 jongeren met een gedragsproblematiek en/of emotionele problematiek vormt één fase in de totale aanpak van het gebouwenpatrimonium. Het ontwerp gaat uit van de specifieke noden en kenmerken van de drie leefgroepen:

1. GES-UNIT: een leefgroep voor 8 adolescente bewoners met een mentale beperking en een gedragsstoornis en emotiestoornis en –problematiek.
2. AUTI-UNIT: een leefgroep voor 9 adolescente bewoners met een mentale beperking en autisme.
3. LEEF-UNIT: een leefgroep voor 13 adolescente bewoners met een mentale beperking en bijkomende zorgvragen.

Het verouderde gebouw wordt heropgebouwd, met aanpalend een nieuwbouwgedeelte. De leefgroepen kunnen volledig autonoom werken, maar functioneren tegelijk in een aaneengesloten gedeelte, wat de begeleiders en zorgverleners toelaat om overkoepelend te werken en bij te springen waar nodig.

“Een mensgerichte en participatieve benadering en ontwerpmethodiek vormde de rode draad doorheen het ontwerp.”

Het was essentieel om een veilige omgeving te realiseren voor zowel de kwetsbare jongeren als voor hun zorgverleners. Er is aangepast elektronisch toezicht, meer individuele slaapkamers dan voorheen, veel bewegingsruimte, maar ook afzonderingsruimtes, en tava- (‘tijdelijke afzondering van alles’) en rustruimtes.

Het te behouden volume wordt gekenmerkt door het gebruik van een gele baksteen en een groot pannendak.  In de uitbreiding trokken we de bestaande materialen door, zodat de cluster een architecturaal geheel vormt. Door gebruik te maken van het hoogteverschil op het terrein (de duinen) krijgen de 3 leefgroepen een eigen inkom met elk hun autonome buitenruimte (een patio of dakterras).

Het gebruik van stevige en agressiebestendige afwerkingsmaterialen is noodzakelijk. De inrichting is sober en prikkelarm en biedt hiermee een ideale verblijfsomgeving voor jongeren die makkelijk geagiteerd, emotioneel en zelfs fysiek opstandig reageren op een overdaad aan impulsen.

Het gebouw werd ten dele betoelaagd door het VIPA (Vlaams Infrastructuurfonds voor Persoongebonden Aangelegenheden) en moet voldoen aan de desbetreffende normering. Dit omvat o.a. een hoog ambitieniveau omtrent duurzaamheid (bouwfysisch en installatietechnisch).

“De Rozenkrans kan de ambities volgens haar vier kenwaarden – respect, gebruikersgerichtheid, kwaliteitsgerichtheid en betrokkenheid op de organisatie en het team – verder uitbouwen binnen een comfortabele en hedendaagse infrastructuur.”